Dlaczego warto trenować BJJ i dla kogo jest ten sport

BJJ jest jednym z niewielu sportów, w których na tej samej macie pracują obok siebie osoby, które poza salą nigdy by się nie spotkały. Trenuje tu programista po ośmiu godzinach za biurkiem, zawodnik szykujący się do mistrzostw świata, czterdziestolatek wracający do ruchu po latach przerwy. Każdy ma inne tempo i inny cel, ale sam trening wygląda u nich bardzo podobnie.

Fizycznie to inny rodzaj zmęczenia niż siłownia czy bieganie. Po sparingu masz zakwasy w mięśniach, o których wcześniej nie wiedziałeś, że istnieją: przedramiona, mięśnie skośne, szyja. Musisz pracować całym ciałem pod ciężarem i napięciem drugiej osoby, a mobilność bioder i barków poprawia się przy okazji, bez osobnego rozciągania.

Mentalnie to nieustające podejmowanie decyzji pod presją czasu. W ciągu jednej rundy decydujesz kilkadziesiąt razy: bronić chwytu czy go puścić, atakować teraz czy poczekać, zmienić pozycję czy zostać.

Psychologicznie BJJ regularnie konfrontuje Cię z tym, że ktoś jest od Ciebie lepszy i nic z tym nie zrobisz, dopóki sam nie nadrobisz pracy. Klepiesz kilka razy na trening, czasem od osoby ważącej 20 kg mniej.

Społecznie BJJ rozwiązuje problem, który ma większość dorosłych: jak poznać kogoś naprawdę bez kilku lat wspólnej pracy. Po pół roku regularnych sparingów z tym samym partnerem wiesz o nim więcej niż o większości znajomych z biura.

Porównanie BJJ do szachów w ruchu jest często powtarzane, ale jest w nim sporo prawdy. Każda pozycja na macie ma swoje wejścia, kontry i pułapki. Ruch, który zadziałał wczoraj, dziś nie zadziała, bo partner zdążył się tego nauczyć. Sparing jest serią szybkich pytań i odpowiedzi z drugim człowiekiem.

BJJ pasuje osobom, które lubią analizować i składać układanki. Po treningu często wracasz głową do jednej sytuacji i przez kilka dni szukasz lepszego rozwiązania. Trochę jak z błędem w kodzie, który nie daje spać, dopóki go nie znajdziesz.

Jeśli lubisz gry strategiczne, łamigłówki, programowanie albo taktykę w sportach drużynowych, BJJ daje to samo, tylko w wersji fizycznej.

Krótka odpowiedź jest taka, że dla zaskakująco wielu różnych osób. Wiek, płeć i wcześniejszy poziom sportu mają mniejsze znaczenie, niż się wydaje. W każdej akademii znajdziesz dwudziestolatków i czterdziestolatków, osoby, które od dziecka uprawiały sporty walki, i takie, które ostatni raz biegały w liceum.

Sprawdza się u osób, które po ośmiu godzinach przed monitorem szukają czegoś bardziej angażującego niż siłownia, u rodziców, którzy potrzebują godziny tygodniowo bez bodźców z zewnątrz, u introwertyków, którzy lepiej czują się w miejscu, gdzie nie trzeba dużo mówić, wystarczy być obecnym i pracować.

Pasuje osobom po sportach drużynowych, które chcą zachować atmosferę grupy, ale w sporcie, w którym wynik zależy tylko od nich, zawodnikom innych sportów walki, którzy chcą domknąć parter, i osobom chcących umieć się obronić lub zwiększyć pewność siebie.

Technika przed siłą jako fundament. Mniejsza osoba może realnie pokonać większą, bo technika, kąt i timing znaczą więcej niż masa. Dzięki temu na jednej macie trenują razem ludzie o różnych gabarytach i obaj mają z tego coś dla siebie.

Natychmiastowy feedback ze sparingu. Nie ma tu klepania powietrza ani technik, których nie sprawdza się w pracy z oporem. Jeśli coś nie działa, dowiadujesz się tego po 30 sekundach na macie, a nie po roku.

Mniej kontuzji niż w innych sportach walki. Sparing kończy się klepnięciem, gdy ktoś jest złapany w dźwignię albo duszenie, a nie ciosem w głowę. Dzięki temu BJJ można trenować intensywnie przez dziesięć i dwadzieścia lat, co w boksie czy MMA jest znacznie trudniejsze.

W akademii poznajesz ludzi z branż, z którymi nigdy nie miałbyś styczności poza salą. Lekarzy, ślusarzy, prawników, studentów, ludzi pracujących w sklepach, w korporacjach, na swoim. Łączy was jedna rzecz, którą robicie kilka razy w tygodniu w bardzo bliskim kontakcie, i to wystarczy, żeby relacje zawiązały się dużo szybciej niż w pracy.

Większość znajomości, których nie mam z pracy ani z rodziny, zaczęła się właśnie na macie.

Jeśli chcesz czegoś, co wyłącza głowę po stresującym dniu, pasuje też, bo na macie nie ma jak myśleć o pracy.

Jeśli chcesz nauczyć się samoobrony, BJJ jest jedną z lepszych odpowiedzi, bo techniki testujesz w sparingu codziennie. Jeśli szukasz miejsca, w którym nikt od Ciebie niczego nie oczekuje poza tym, że się pojawisz i będziesz pracował, znajdziesz je w akademii.

Jeśli wydaje Ci się, że jesteś za stary, za słaby, za sztywny albo za mało wysportowany, prawdopodobnie się mylisz. Większość ludzi, którzy dziś trenują regularnie, na pierwszym treningu wyglądała dokładnie tak samo.

BJJ łączy w jednym treningu rzeczy, które w innych sportach trzeba zbierać osobno: wysiłek fizyczny, myślenie strategiczne, kontakt z drugim człowiekiem, pracę pod presją i społeczność, do której chce się wracać.

Najlepszym sposobem, żeby sprawdzić, czy to sport dla Ciebie, jest jeden trening próbny.